Ruim twee jaar geleden hebben wij een huis van 40 jaar oud gekocht die totaal versleten was. Al snel hadden mijn vrouw en ik besloten om alleen de buitenmuren te laten staan en binnen alles te veranderen (gelukkig hebben we in het huis praktisch geen draagmuren zodat alle wanden verzet of verwijderd kunnen worden).

In die twee jaar hebben we de totale zolder en de 1e verdieping verbouwd en voorzien van twee badkamers en drie ruime slaapkamers en een werkkamer. Zoveel mogelijk zelf gedaan (alleen het stukwerk en tegelzetten uitbesteed) om de kosten enigszins in de hand te houden. Ook alle materialen via verschillende adressen en internetwinkels aangeschaft zodat we uitkwamen met ons budget zonder concessies te hebben gedaan in kwaliteit en wensen.

Voor het komend jaar is de beneden verdieping aan de beurt. Huiskamer, keuken, hal en garage gaan op de spreekwoordelijke schop. Keuken en huiskamer zal straks een geheel zijn. Keuken zal aan de voorzijde van het huis komen (op de Noordkant) en de tuingerichte huiskamer zal op het zuiden komen.

Gewapend met wat schetsen en tekeningen, en een aantal vrije dagen opgenomen, op naar een aantal keukenwinkels (die niet tot de DMG behoren i.v.m. de negatieve berichten hier op het forum) en die een of meerdere merken verkopen waar onze voorkeur naar uit gaat (i.v.m. de rasterlijnen Next125,Leicht, Hacker Systemat, KH keukens).

Wat een “leuke” bezigheid moest worden liep toch wel uit op een enorme teleurstelling. In mijn beleving moet het kopen van een keuken een leuke bezigheid zijn waar je vrolijk van moet worden (hoe vaak in je leven ga je een keuken aanschaffen?, je koopt vaker een nieuwe/2e hands auto dan een keuken). Het vermelden dat de keuken op zijn vroegst eind dit jaar geplaatst zal worden gaf bij een aantal adviseurs al vieze blikken. Blijkbaar willen ze direct een keuken verkopen en plaatsen en niet wachten totdat iemand zijn verbouwing heeft afgerond.

Bij een winkel kon er een werkblad van 3,80mtr geleverd worden uit een stuk. Bij een andere winkel was dit niet mogelijk en zouden we altijd met een blad uit twee delen zitten. (lange lengte was een blad van dun kunststof, naam is me even ontschoten, en het blad uit twee delen zou van een composietmateriaal zijn). Dus dan stel je voor dat de ene winkel eventueel alleen de kasten gaat leveren en de andere winkel alleen het werkblad voor aanrecht en kookeiland. Ik begrijp best dat een winkel niet alle merken kan leveren (ook hier moeten keuzes worden gemaakt) maar deze “keuzes” mogen geen belemmeringen worden hoe mijn/onze keuken er straks uit komt te zien.

Ook het prijsverschil dat er is op apparatuur is mij volstrekt een raadsel. Waarom kan een internet winkel de apparaten honderden euro’s goedkoper leveren dan de keukenwinkels? Beide hebben geen voorraden, apparaten worden pas besteld wanneer de order binnen is. Beide vallen terug op de importeur wanneer er problemen zijn binnen de garantietermijn. Oké, het plaatsen van het apparaat kost even wat tijd maar het open snijden van een doos, het aandraaien van een viertal schroeven en de stekker in het stopcontact stoppen mag geen honderden euro’s meer kosten lijkt mij. Ook het argument dat internetwinkel via het zogeheten parallelimport kanaal werken vind ik persoonlijk twijfelachtig. Waarom zou de consument de hoge kosten van een luxe kookworkshop/showroom in Vianen(Miele), Duiven(Atag) of Hoofddorp(Siemens) moeten betalen? Allemaal prachtig maar dit moet wel worden terugverdiend met de verkoopprijs van de apparaten.

Jaren geleden, in mijn studententijd, heb ik in een betere audiowinkel gewerkt. Hier was het gebruikelijk dat een consument niet alleen een gehele set (versterker, cd speler, luidsprekers, tuner, kabels etc) aanschafte maar dat hij/zij ook gewoon één artikel kon kopen zonder vreemde blikken van de verkopers. Waarom is dit in “keukenland” wel vreemd wanneer je zegt dat je alleen een werkblad van een bepaalde materiaal en afmeting wil hebben of alleen kasten met een mooie front?

Wat zal er moeten gebeuren in “keukenland” dat er beter geluisterd wordt naar de klant en dat er afgestapt wordt van het aanbieden van “één totaal pakket”. Niet ieder klant wil volledig “ont zorgt” worden en wil de vrijheid hebben om zelf beslissingen te nemen omdat dit beter voor zijn/haar portemonnee is of dat het beter aansluit op zijn/haar wensen.

Foto ter illustratie