“MAAR WIE HOUDT ER TOEZICHT?”

Een consument tekent voor een keuken van duizenden euro’s. De verkoper krijgt zijn handtekening, de order is binnen en de showroom gaat door naar de volgende klant.

Maar zodra het misgaat? Dan begint voor de consument vaak een heel andere werkelijkheid.

Wij zien het al jaren: klachten, conflicten, leveringsproblemen, verkoopkwesties en consumenten die niet weten waar ze terechtkunnen. Instanties worden benaderd, maar structureel toezicht zoals consumenten dat verwachten, zien wij in de praktijk onvoldoende terug.

En dat roept een fundamentele vraag op: Waarom moet een consument zélf deskundigheid inschakelen om zich te beschermen bij de aankoop van een keuken?

Wij zeggen nadrukkelijk niet dat iedere keukenzaak verkeerd handelt. Maar een branche waarin consumenten grote bedragen uitgeven, verdient wat ons betreft duidelijk toezicht, transparantie en een daadwerkelijk vangnet wanneer het misgaat.

Want als de consument pas hulp krijgt nadat het fout is gegaan, is dat geen preventie. Dat is achteraf repareren.

Keukenkennis blijft daarom onderzoeken, signaleren en consumenten vooraf kennis geven. Niet omdat wij toezichthouder zijn. Maar omdat wij vinden dat iemand de vinger op de zere plek moet leggen.

Uit reviews en analyses blijkt dat problemen vaak pas achteraf aan het licht komen. Vóór de aankoop zijn consumenten vaak terughoudend om hun ervaringen te delen. Het kan immers lastig zijn om toe te geven dat er sprake is geweest van een verkeerde inschatting of een impulsieve aankoopbeslissing.

ACM: Treedt doorgaans op wanneer er meerdere meldingen over een bepaalde partij of werkwijze binnenkomen. Zijn wel bevoegd om boetes of andere maatregelen op te leggen.

CBW: Biedt bij faillissementen een garantie tot 15% en beschikt daarnaast over een onafhankelijke geschillencommissie. Aan dat laatste zijn kosten verbonden.

Consumentenbond: Maakt zelf een selectie van de producten en diensten die worden onderzocht en beoordeeld. Helaas te weinig over de keukenbranche.